Düşünmeyi Düşünür Müsünüz?

İnsan var olduğu sürece düşünür, sorgular ve anlam arar.
“Neden yaşıyoruz?”, “Sonumuz ne olacak?”, “Nasıl yaratıldık?”, “Ölecek miyiz; nasıl, ne zaman, niçin?”… Zihnimizi meşgul eden sayısız soru. İnsanın bu sorularla yüzleşmesi çoğu zaman kolay değildir. Sorgulamak, insanın alıştığı düşünceleri sarsar ve bu da beraberinde bir huzursuzluk getirir. Ancak bu sancı geçicidir. İnsan düşündükçe zihni berraklaşır, kalbi sakinleşir. Çünkü hakikat, ilk anda zorlayıcı olsa da, sonunda insana huzur verir. Belki de mesele, cevaplardan önce soruların kendisindedir. Felsefede sıkça dile getirilen bir söz vardır. Sorular, cevaplardan daha değerlidir. Çünkü insanı harekete geçiren, onu arayışa sevk eden şey sorunun kendisidir. İşte tam bu noktada tefekkür devreye girer.

Tefekkür, yalnızca düşünmek değildir. Varlığın, yaratılışın ve hayatın ardındaki hikmeti derinlemesine anlama çabasıdır. Bu yüzden Allah, ayetlerinde 70’ten fazla yerde “Düşünmez misiniz?”, “Akıl etmez misiniz?” diye sorarak düşünmeye çağırır. Bu çağrı, yüzeysel bir düşünceden çok daha fazlasını ifade eder. Aynı zamanda sorularımızın cevabına ulaşabileceğimizi dolaylı olarak söyler. Eğer hakikat bulunamayacak olsaydı, insan düşünmeye teşvik edilir miydi? Elbette hayır. Örneğin; insan, yalan söylediği bir konunun üzerine gitmek ister mi, yoksa onu örtmeye mi çalışır? Cevabı verdiniz bile. Çünkü gerçek saklanmaz; açığa çıkarılır. Gerçekliği kesin olduğu için düşünmeye sevk ettirilir insan. Ancak çoğu zaman biz, bırakın cevap aramayı, düşünmekten bile kaçıyoruz. Çünkü düşünmekten kaçmak; gerçeği görmekten, bilinçlenmekten ve sorumluluk almaktan kaçmaktır.

Oysa derinlemesine düşünüldükçe düşünceler anlam kazanır, sorular cevap bulur. Bugün var olup yarın yok olacağımız bu dünyada, varoluş amacımızı anlamak ve hayatı anlamlı yaşamak ancak tefekkürle mümkündür. Allah’ın mükemmel yaratışı böyledir: Üzerine ne kadar derinlemesine tefekkür edilirse, o kadar anlam kazanır. İnsan; evrene, kendisine ve yaratılışa baktığında her şeyin bir anlam taşıdığını fark eder. Ve belki de insanın en büyük yolculuğu, düşünerek başladığı bu arayışta kendini ve Rabbini bulmasıdır.

Bir sonraki yazımda görüşmek üzere. Hoşça kalın…